Dit zijn lage tot hoge bamboes met leptomorfe rizomen die, afhankelijk van de soort tussen 50 cm en 5 m hoog kunnen worden.  Deze bamboes kunnen vooral worden aangewend als vakbeplanting, als grondbedekking of als afscheiding.  Een aantal van deze soorten zijn aggressieve woekeraars en hiermee dient bij aanplant terdege rekening worden gehouden. Binnen deze groep hebben de bamboes meestal fijnere halmen. De bladgrootte varieert sterk tussen de soorten, van zeer fijne blaadjes tot grote bladeren van 50 cm lang en 8 cm breed.   Bovendien komt veel variatie voor in de bladkleur, zowel witbont als geel-groenbont. De meeste soorten binnen deze groep zijn zeer goed winterhard.

Indocalamus

Deze groep van bamboes is vooral bekend van de soort Indocalamus tesselatus, die bladeren heeft tot 50 cm of langer, en tot 10 cm breed.  Deze plant wordt 1-2 m hoog, maar de grote bladeren zijn bijzonder opvallend.  Vooral in de winter wanneer de bladeren met sneeuw of rijp zijn bedekt, is deze soort bijzonder decoratief in de tuin.  Indocalamus latifolius is nauw verwant maar blijft lager (tot 1.5m) en de bladeren zijn iets minder groot.

Pleioblastus

Een soortenrijk geslacht met enkele pareltjes van bamboes.  Een groot aantal soorten of varieteiten hebben een bont blad en zijn bijzonder decoratief in de tuin.  De meeste soorten zijn middelhoog, een aantal zijn lage bamboes, bruikbaar als bodembedekker.   Ze kunnen worden gebruikt als afscheiding, als vakbeplanting of als bodembedekker.  Er zijn 3-7 zijtakken, en de schedebladeren kunnen afvallen of blijvend zijn. Afhankelijk van de soort, is de stengel vaak onder de knoop berijpt. Meest bekend zijn Pleioblastus variegatus, met witbont blad, Pleioblastus pygmaeus, een bodembekkende groenbladige soort, en Pleioblastus auricomus, met een geel-groen bont blad.

Pseudosasa

Pseudosasa is een geslacht van bamboes dat sterk gelijkt op Sasa, maar ze hebben geen opvallende knopen.  De vertakking is net als bij Sasa bovenaan de halmen, en de zijtak is bijna even dik als de halm.  Pseudosasa japonica is ongetwijfeld één van de allerbeste tuinbamboes, zeer geschikt voor hagen en afscheidingen.  Deze soort heeft grote  bladeren en kaarsrechte stengels.  Pseudosasa amabilis is wijd verspreid in China en hiervan worden de zogenaamde Tonkinstokken gemaakt.

Sasa

Opnieuw een soortenrijk geslacht, met een sterke variatie aan groeivormen en bladeren.  De knopen zijn opvallend (dit in tegenstelling tot Indocalamus en Pseudosasa).  Men vindt ook Sasaella onder Sasa.  Meest bekend zijn Sasa palmata, een soort die ongeveer 3 m hoog wordt met grote bladeren, en Sasa veitchii, die in de winter zeer karakteristieke witte, in het najaar afstervende, bladranden heeft. Sasaella glabra “Albostriata” is een mooie bamboe met opvallend wit-bonte bladeren.

xPhyllosasa (syn. xHibanobambusa)

Dit is een kruisingsproduct tussen Phyllostachys en Sasa, maar met meer Sasa-achtige kenmerken, vandaar zijn plaats in de Sasa groep.  De plant werd voor het eerst gevonden aan de voet van de berg Hibano, vandaar de vroegere naam.  Volgens de regels van de kunst is de naam xPhyllosasa te verkiezen, omdat in deze naam beide ouders duidelijk voorkomen.  Dit geslacht kent maar twee interessante vormen, namelijk xPhyllosasa tranquillans, en de bontbladige vorm ‘Shiroshima’. Beide vormen worden 3 m hoog.  Doordat de bladeren groot zijn en  de stengels eerder hangend,  krijgen de planten een sterk overhangende groeivorm.